uğur ulucak
kendine hayatta bir rota çizdi. kilometrelerce yükseldi, milimetrenin hesabını yaparak. bir yol gösterdi... işaretlenmiş, fotoğraflanmış, tarif edilip detaylandırılmış. bir yol gösterdi; ancak tutkuyla, dostlukla, bilgiyle, inançla yürüyebilecekler için. ve o yolda düştü! herşey ama herşey güzeldi. ta ki 2 temmuz günü... keşke o günü atlamanın bir yolu olsaydı... önce iskender ığdır ardından uğur uluocak. onlar sonsuzluğa çok sevdikleri dağlarda ulaştılar.
